Wrzesień, jak co roku w Bagnie, jest miesiącem niezwykłych przeżyć i uroczystości. Na początku w naszym seminarium miały miejsce pięciodniowe rekolekcje w ciszy, które przeprowadził dla nas ksiądz Mirosław Socała SDS. Ich motywem przewodnim był program dwunastu kroków, nad którymi się pochylaliśmy i próbowaliśmy wprowadzić je w nasze życie. Ksiądz rekolekcjonista dzielił się swoimi przemyśleniami, a także bogatym doświadczeniem duszpasterskim i naukowym.
Rekolekcje zakończyły się w dzień święta błogosławionej Marii od Apostołów, która współzałożyła siostry salwatorianki. Wieczorem wspólnie świętowaliśmy jubileusz złożenia profesji zakonnej przez naszą niezastąpioną siostrę Darię. Następnie rozpoczęły się przygotowania do uroczystości, które miały się odbyć ósmego września. Przez trzy dni zajmowaliśmy się sprzątaniem, dekorowaniem, próbami liturgii i wieloma innymi rzeczami. Siódmego września zaczęli już zjeżdżać pierwsi goście. Tego dnia wieczorem miały miejsce ważne wydarzenia. Nowicjusz Bartosz został obłóczony – otrzymał habit Towarzystwa Boskiego Zbawiciela, a dwóch postulantów zostało przyjętych do grona nowicjuszy. Była to ogromna radość dla wszystkich zebranych – widzieć, że kolejne, młode osoby chcą wejść na drogę życia zakonnego w naszym zgromadzeniu.
Dzień później uczestniczyliśmy w kolejnym, podniosłym święcie. Salwatorianie w Polsce od wielu lat w tym dniu składają swoje śluby zakonne. Jest to niezwykle piękny dzień, bowiem w całym Kościele wspominamy wtedy Narodzenie Najświętszej Maryi Panny, która od zawsze jest ważną Orędowniczką dla naszego zgromadzenia. Salwatorianie w tym dniu przeżywają też rocznicę śmierci swojego założyciela. W tym roku swoje pierwsze śluby złożył wyżej wspomniany nowicjusz Bartosz, natomiast śluby wieczyste złożył kleryk Paweł, kleryk Marek i kleryk Michał. Śluby czasowe odnowiło czterech współbraci. W tym dniu świętowaliśmy także jubileusze złożenia pierwszej profesji czasowej. Przyjechało wielu współbraci, którzy obchodzili okrągły jubileusz złożenia ślubów zakonnych. Był to naprawdę niezwykle piękny czas.
Dziękujemy Bogu za dar powołania, za to, że wciąż posyła sługi na swoje żniwo. Pamiętajmy w modlitwach o powołanych i prośmy o nowe, liczne powołania kapłańskie, zakonne i misyjne.
