Grudzień kojarzy się nam wszystkim bardzo mocno przede wszystkim z adwentem. Chodzimy na roraty i przygotowujemy nasze serce do przyjścia Pana Jezusa Chrystusa, oczekując na Święta Bożego Narodzenia. Po drodze świętujemy Barbórkę i Mikołajki, robimy zakupy, dbamy o prezenty i wystrój w naszym domu. Dla naszej wspólnoty jednak grudzień ma też inny, niezwykle ważny wymiar: w grudniu bowiem obchodzimy zawsze rocznicę powstania naszego Zgromadzenia. Wydarzenie to miało miejsce w uroczystość Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny, ósmego grudnia 1881 roku, a więc sto czterdzieści cztery lata temu.
W tym roku nasze świętowanie miało niezwykły charakter: rozpoczęło się bowiem dzień wcześniej i skończyło się dzień później. W dniu siódmym grudnia cała nasza wspólnota wzięła udział we Mszy Świętej o godzinie 11:00. Była to Eucharystia, w czasie której dziękowaliśmy za pięćdziesięciolecie złożenia profesji zakonnej brata Henryka Szostaka SDS i księdza Bronisława Jakubca SDS. Była to okazja do wyrażenia wdzięczności za posługę naszych współbraci i za piękny przykład życia zakonnego, który nam każdego dnia dają. Tego dnia również odbył się w naszym kościele Akatyst ku czci Matki Bożej w wykonaniu naszego chóru Boskiego Zbawiciela. Jest to piękne nabożeństwo, które powstało, aby jeszcze pełniej wyrazić miłość Kościoła do Matki Zbawiciela.
W samym dniu ósmego grudnia nasze świętowanie rozpoczęliśmy od uroczystej jutrzni z samego rana. Wieczorem natomiast wzięliśmy udział we Mszy Świętej, w czasie której odnowiliśmy nasze śluby zakonne. Bardzo ważnym wydarzeniem było również to, że nasza kaplica seminaryjna otrzymała również relikwie bł. Marii od Apostołów, które od tego momentu zajmują ważne miejsce w naszej kaplicy. Był to piękny moment, który podkreślił jedność gałęzi męskiej i żeńskiej naszego zgromadzenia. Natomiast dzień później, dziewiątego grudnia, wzięliśmy udział we Mszy Świętej, w czasie której modliliśmy się za naszych współbraci, którzy obchodzą imieniny w grudniu, a więc: za naszego księdza rektora naszego seminarium, Dariusza Jasubę SDS, za księdza superiora naszej wspólnoty i księdza wiceprowincjała: księdza Mikołaja Markiewicza SDS oraz za kleryka Adama Kurowskiego SDS.
Były to niezwykle intensywne trzy dni, ale za to niezwykle piękne i bogate w wydarzenia, które pomagały nam budować wspólnotę. Cieszymy się bardzo z tych momentów i składamy najserdeczniejsze życzenia jubilatom i solenizantom minionych dni. Polecamy ich Waszym modlitwom, jak również polecamy całe nasze Towarzystwo, aby nieustannie rosło na chwałę Bożą i pożytek wszystkich ludzi.
